hoofdkussenboek.web-log.nl

Welkom
De japanse hofdame Sei Shonagon hield in de tiende eeuw een verzameling schrijfsels, anekdoktes en notities bij; Het Hoofdkussenboek. Dit vreemde dagboek bewaarde ze immers in een lade onder haar hoofdkussen. Dit meesterwerk van de japanse literatuur inspireerde in 1996 de Australische regisseur Peter Greenaway tot het maken van de film 'The Pillowbook', en leek mij toepasselijk als naam voor mijn blog en vooral Het-duizend-dingen-boekje is daarop gebaseerd.

De kleurenvanger

De kleurenvanger is een even rijk als zintuiglijk boek vol sprookjesachtige verhalen over liefde en leugens, verlangen en verlies, mythe en magie. (omslag)

Geen gewoon boek, ook geen gemakkelijk boek. Elke keer wanneer je een stukje leest ga je iets op een andere manier interpreteren. Misschien is dat wel net de bedoeling; niet op zoek gaan naar een te rechtlijnig verhaal, maar enkel genieten van de prachtige beelden die door de poëtische zinnen worden opgeroepen.

Na deze leeservaring ga ik me zeker wagen aan Zwerm van deze auteur.

De kleurenvanger - (Peter Verhelst) 299p

uit: Geluk

Hoewel ik veel kans liep een gewelddadige dood te sterven, had ik toch oog voor de schoonheid van de in het zonlicht badende, besneeuwde stad en de met ijsschotsen bedekte rivier. In de schaduw  van de dood worden alle ervaringen en gewaarwordingen intenser. Ik genoot er bijvoorbeeld van als ik meubels tot brandhout hakte. Soms waagde ik me met enkele anderen tot aan de oever van de Donau, waar we het witgeschilderde kantoortje van een rederij en een paar steigers met bijlen te lijf gingen. Het leverde mooie dennenhouten planken op, die dankzij de verf waarmee ze waren bestreken fantastisch brandden.(p.89)

In zijn kinderjaren maakt elk mens wel eens het gezegende moment mee dat hij zaken begrijpt die niet te begrijpen zijn, hoewel hij dat niet echt belangrijk vindt omdat hij voldoende heeft aan het pure zijn. Hij heeft er genoeg aan om wat te slenteren - langs de rivieroever of de etalages in de hoofdstraat of onder de bogen van de de Kanunnikstraat. (p.150)

Geluk

In Geluk herinnert György Konrád zich twee cruciale periodes uit zijn jeugd: die van de jodenvervolging gedurende de Tweede Wereldoorlog en de tijd vlak na de bevrijding. Allereerst vertelt hij over 'het avontuur van het overleven'. (omslag)

Ik las een artikel over Konrád in Knack naar aanleiding van zijn nieuwe boek Het verdriet van de hanen en was dadelijk gegrepen. In afwachting las ik nu eerst Geluk.

Geluk - (György Konrád) 173p

Monaldi & Sorti

Ik heb lang de boot afgehouden om me aan dit schrijversduo te wagen. Reden? In de boekenwinkels en de blaadjes vond ik ze steeds gelinkt aan Dan Brown. Alweer zo een boek in het kielzog van die hype rond een enorm overschat kassa-kassa-boek is dan mijn reactie.

In het kader van 'De zomer van het spannende boek' en de supervoordelige prijs voor de twee eerste boeken van deze schrijvers ging ik toch overstag, en gelukkig maar. Complete verassing; goed geschreven, spannend, veel wetenswaardigheden - kan niet anders na 7 jaar brononderzoek - boeiende figuren, knappe raamvertellingen. In een recensie (een negatieve) van de boekgrrls las ik dat het boek goed zou geweest zijn als het maar de helft zo dik was en dat de raamvertellingen er teveel aan zijn, maar dat is toch net wat een boek tot een goed boek maakt volgens mij. Als het alleen maar om de plot te doen is ben je beter af met het eerste beste politieromannetje.

Van Monaldi & Sorti las ik nu Imprimatur en de volgende op de leeslijst is Secretum. De twee eerste delen in een reeks van zeven. Laat maar komen.

Imprimatur - (Monaldi & Sorti) 604p

eerste border

Ik heb nooit de echte groene vingers gehad, maar de omstandigheden waren er ook nooit naar. Eerst een huurhuis, daarna een huis met een koertje omgebouwd tot een soort patio, vervolgens een grotere tuin maar die werd onmiddellijk ingenomen door voetballende energiebommetjes. De voetbal is nu weg, en de energie wat getemperd, dus nu is het mijn beurt om wat te experimenteren met groen.

Mijn eerste echte border met vaste planten heb ik aangeplant dit voorjaar. Ik kende toen nog niet echt het onderscheid tussen vaste planten, eenjarigen, tweejarigen enz. Na wat lezen en rondkijken heb ik al wat meer kennis hierover met als resultaat een geelwitte border.

Ik koos voor deze planten: Achillea en Achillea Filipendulina (duizendblad), vind ik heel mooi met veel blad en grote gele bloemen staan ze achter in de border. Buphtalum salicifolium (koeienoog) vind ik eigenlijk niet zo geslaagd, een beetje een veredelde paardenbloem, en hij komt helemaal niet tot zijn recht in combinatie met de weelderige Coreopsis (meisjesogen) die zeker mag blijven staan. De Koeienogen gaan er na de bloei uit, dat lot onderging al de Campanula Glom Alba en de Delphiniums die beiden waren aangetast door meeldauw en ik toch ook niet zo denderend vond. Dicentra (gebroken hartje) heeft mijn hart in elk geval niet gebroken toen ik het na 2 weekjes bloei verwijderd heb. Na ook het verplaatsen van Astilbe Spirea die ik niet zo geslaagd vond ik combinatie met de gele bloemenpracht van de Meisjesogen en het Duizendblad, kwam er plaats vrij voor wat latere bloeiers.

De nieuwkomers zijn Echinaca purpurea 'white swan' (zonnehoed) en Helenium (zonnekruid) samen met Physostegia Virg. 'Alba' (scharnierplant). Ook twee stokrozen Alca Rosea heb ik tegen het hek geplaatst. Als lagere begroeiing, opvulling en verleiding voor onze viervoeter heb ik Neptena Faassenii 'Snowflake' (kattekruid) geplant.  Ik ben benieuwd welke planten deze keer gaan slagen. Door veel te proberen zal het me na een tijdje wel lukken om een prachtige border te creëren.

Empire Falls

Boek versus film.

Zo rijk ik het boek vond, zo zwak was de serie. Kan eigenlijk niet zeggen waar de verfilming flopt. Enkele personages worden schitterend neergezet en lijken zo uit het boek te stappen. Ik denk bv aan Paul Newman in de rol van Max, en zijn vrouw Joanna Woodward als Mrs. Whithing. Ook de andere personages zijn zoals het hoort. Met de casting is dus absoluut niets mis, maar toch past om één of andere reden het geheel niet in elkaar. Waar het moet flitsen, flitst het niet met suspens, en waar het traag moet vloeien, vloeit het niet traag genoeg. Spijtig, want dit had de potentie een meesterwerk te worden.

Empire Falls - (Richard Russo) 540p

De Engelse patiënt

Toeval. Ook een boek na de film, en helemaal niet teleurstellend. Zou weleens mijn beste boek van 2006 kunnen worden, zoals Omega Minor dat was voor 2005.
Een spannend verhaal en prachtig geschreven. Volgens een recensie op de omslag '... een schitterend, ronddolend verhaal van natieloze nomaden die door verlangen worden gedreven.'

Scheepsberichten

Dit is nu eens een boek dat ik gelezen heb na het zien van de film, die ik prachtig vond. Ik heb zo terug de sfeer te pakken en dit doet me verder lezen ondanks de schrijfstijl die ik niet zo waardeer. Vooral het eerste deel is geschreven in een soort stenostijl; zinnen zonder onderwerp, kort en hakkerig. Maar de beelden die het landschap en het leven daar oproepen maken veel goed. De rode draad door het verhaal ook. ... Scheepsberichten doet je ernaar verlangen in de Flying Squid te zitten, om zeehondevincurry te eten en ijsbergen op elkaar te zien botsen...' aldus The Times. Deed mij inderdaad verlangen naar Newfoundland, nochtans werd de roman daar niet zo warm onthaald. Redenen hiervoor kan ik wel bedenken als ik lees hoe de Newfies worden neergezet. Volgende zin bijvoorbeeld: ' Heel wat ontuchtige priesters in die kleine, afgelegen haventjes hier, die door naïeve ouders vertrouwd werden. Maar ik heb horen zeggen - op cynische toon weliswaar - dat het aanranden van kinderen een oude Newfse traditie is.' (p. 259) De wekelijkse berichten in de plaatselijke krant over seksueel misbruik maken zelfs deel uit van de vaste onderwerpen. Van Annie E. Proulx heb ik nog Accordeonmisdaden in de kast staan

Scheepsberichten - (Annie E. Proulx) 394p

nieuwe rijkdom in maart

Het boek der herinneringen - Peter Nadás (boek)
Tegenvoeters - Bill Bryson (boek)
Leve mij, niemands meester, niemands knecht - Johan Anthierens (boek)
Jazz-cd's

Maar vooral ben ik blij met het krentenboompje en de magnolia die een perfect plaatsje in onze tuin hebben gekregen.

Tagliatelli met zalm

Geslaagde combinatie. Kan zowel met basilicumtagliatelli als met tagliatelli en spinazie erbij.

750g basilicumtagliatelli
400g gerookte zalm
pruimtomaten
parmesan
olijfolie

De zalm in reepjes snijden en wokken in olijfolie. De schijfjes tomaat erbij en laten garen. De gekookte deegwaren toevoegen en opdienen met parmesaanse kaas.

Hete bliksem

Een recept naar eigen improvisatie en proefervaring.

aardappelen
500g gehakt
jonagold appelen in schijfjes
currysaus (bokaal colruyt)
mascarpone

Aardappelpuree maken en een lepel mascarponekaas erdoor roeren.
Het gehakt kruiden en bakken.
In een ovenvaste schotel eerst een laag puree, dan het gehakt en daarna de appelschijfjes schikken. Overgieten met currysaus en in de oven plaatsen.

Grijze zielen

Op een ijzige dag in 1917 wordt het gewurgde lichaam gevonden van de mooie, tienjarige Belle de jour. Jaren later blikt een politieagent uit het Franse stadje terug op deze nooit opgehelderde moord, die ook zijn eigen leven ingrijpend heeft veranderd. In deze meesterlijk opgebouwde roman vol ingehouden emotie laat Philippe Claudel zien hoe snijdend de pijn om de de dood van een geliefde is, en hoe grijs het schemergebied tussen goed en kwaad. Hij ontleedt het menselijk falen met de genadeloze scherpte van Dostojevski, maar laat tegelijkertijd een tedere, melancholieke gloed oplichten die ook kenmerkend is voor het werk van Konrád. (omslag boek) ... Aan de muren hingen ingelijste heiligen-en engelenplaatjes, van het soort dat priesters hun communicanten en koorknapen geven. 'Geloof jij daarin?' vroeg ik aan Joséphine en wees met mijn kin naar haar heiligengalerij. Ze trok haar schouders op, niet alsof ze ergens mee spotte, maar omdat ze iets ging zeggen wat zó evident was dat het de moeite van het bespreken niet waard was. 'Als ik mooie koperen pannen zou hebben, zou ik ze ook ophangen en dat zou hetzelfde effect hebben, namelijk het gevoel dat de wereld niet zo lelijk is, dat er af en toe kleine gouden versierinkjes aan zitten en dat het leven in wezen niets anders is dan een zoektocht naar die goudkruimels.' (p. 110) 'Ik heb nog nooit een schoft of een heilige gezien. De dingen zijn nooit helemaal zwart of helemaal wit, alles is grijs. Mensen en hun zielen ook... Je ziel is grijs, behoorlijk grijs, zoals die van ons allemaal...' (p. 114)

Grijze Zielen- (Philippe Claudel) 230p

Leve mij, Leve lezen, Leve lente...

Alweer sneeuw, en niet zomaar een beetje van dat poeder. Waar blijft die lente nu toch. Straks kunnen we Kerstmis op paasdag vieren; vorige week hoorde ik zelfs nog een kerstliedje op de radio. Niet aan mij besteed; na nieuwjaar hoef ik al die dingen niet meer. Ik wil lente, en lezen in de lente.
Aan goed leesvoer geen gebrek, 't is alleen dat ik de laatste tijd nogal eens verkeerde keuzes maak.
Misschien laat ik me te hard leiden door aanraders zoals Het verhaal van liefde en duisternis van Amos Oz, kandidaat Nobelprijswinnaar. Prachtig geschreven, dat is de reden waarom ik heb doorgelezen tot in de helft van het boek. De eindeloze familiegeschiedenissen echter maakten dat ik na een tijd door de bomen het bos niet meer zag, en lijkt me ook enkel interessant als je in meer of mindere mate gerelateerd bent aan betreffende stamboom. Ik heb afgehaakt, maar de auteur zelf blijft in mijn hoofd zitten en ik zal van hem nog wel eens een roman lezen, maar nu nog niet.
Eerder was ik al in de val getrapt van een dit-belooft-spanning boek De Historicus van Elisabeth Kostova. Stukken beter geschreven dan alles van Dan Brown, en de beschrijvingen van landschapen en streken doet je zo in je sloffen schieten en naar het reisbureau hollen om brochures voordat je beseft dat je die eigenlijk al in handen hebt. Verder kon ik ook het gevoel niet onderdrukken dat ik voor de gek werd gehouden door een aspirant schrijfster van een kaskraker, met de nadruk op kas(sa). Een Harry Potter voor de iets wat oudere meisjes?
Toegegeven, ik ben de laatste tijd nogal wisselvallig wat mijn leesgedrag betreft; wil ik nu fictie, non-fictie, of enkel harde feiten? Heel wat afgelezen in National Geographic, Knack en verschillende filosofieboeken. Brede interesse maakt het soms moeilijk kiezen.
Vorige week heb ik in de Sleghte twee boekjes op de kop kunnen tikken: De Engelse patiënt van Michaël Ondaatje wilde ik al lang, en Dagboek van een lezer van Alberto Manguel is voortreffelijk in eenvoud en ontzettend leesbevorderlijk. Ergens in het boek las ik dat hij op de deur naar zijn bibliotheek een variant van het motto van het klooster van Thelême van Rabelais heeft hangen: ' lys ce que voudra'. Ik ga dit even overnemen en zien waar dit toe leidt.
Zodoende heb ik me niet laten beïnvloeden door een negatieve recensie, of door het feit dat het boek in kwestie niet valt onder noemertje 'literatuur' in de boekenwinkels en catalogus. Het is zelfs niet geschreven door een befaamde auteur die je gelezen moet hebben. Ik heb het over De zwerm van Frank Schätzing, omschreven als een eco-thriller. Ik ben nu bijna honderd pagina's gevorderd in dit pilletje van 900 (zo heb ik het wel graag) en ik heb me nog niet verveeld. Straffer nog; het lijkt me geen opgave om het uit te lezen.
Ik lees dus wat ik wil en binnenkort ook Leve mij, niemands meester, niemands knecht van Johan Anthierens. Een verwachting van volmaakte bevrediging van mijn zin in mooie zinnen en harde feiten.

nieuwe rijkdom in februari

Kopstukken Filosofie (serie compleet)
Billy Holiday - Chet Baker - Louis Armstrong (cd's)
De Engelse patiënt - Michaël Ondaatje (boek)
Dagboek van een lezer - Alberto Manguel (boek)
Alle verhalen - Roald Dahl (boek)

looplogboek

Het zelfde traject van 6 km gelopen als donderdag, en het ging vandaag toch alweer een beetje gemakkelijker. Nog niet in één keer uitgelopen, maar ik heb er terug moed en zin in. Ook aan hond T. is te merken dat ze er eventjes uit geweest is. Maar één oplossing: blijven trainen.

De Grootste Jazzlegendes

De eerste CD van deze serie First Class Jazz bij De Morgen meteen gekocht en goed bevonden. Ik heb altijd graag naar Jazz geluisterd, ookal begrijp ik er niet veel van. Wie weet komt daar nu verandering in, en als dit niet zo is blijft het genieten.

Perencrumble

Alleen al de naam doet smakelijk aan. Ik zag het een tijdje geleden Nigella Lawson klaarmaken op TV en nu heb ik het zelf eens uitgeprobeerd. Niets aan en toch zo lekker.

200g suiker
200g patisseriebloem
200g margarine
6 peren
de peren in blokjes snijden en op de bodem van een taartvorm leggen
de andere ingrediënten mengen en met de hand kneden tot een kruimelig deeg
het deeg over de peren storten
en 20-25 minuten bakken in een oven van 180 graden.

Misschien volgende keer eens proberen met bruine suiker of rietsuiker

recept uit: De kookbijbel - Piet Huysentruyt, p609

Genieten doe je zo

Zalig zo een dagje vrij en weinig werk in huis. Niet om kwart voor zes het bed uit, alles kan wat trager starten. Na een rustig ontbijt - zonder opgejaagd te worden door de verspringende minuutwijzer op de klok - wat opruimen en rommelen in huis. Daarna op Internet de nieuwe badmode voor 2006 bekijken. Niet dat ik echt persé de mode wil volgen, maar ik ben wel toe aan een nieuw badpak. Ik zoek eigenlijk een tweedelig badpak met shortje, maar die zijn blijkbaar moeilijk te vinden.
Na de middag een jogje gedaan in het bos en de velden, begeleid door soms hevige vlagen wind. Na 6 km ben ik weer uitgewaaid. Doet toch altijd deugd.
Nu nog wat lezen in de Knack voordat de gebruikelijke avonddrukte hier losbarst, en mijn rustige vrije dag ten einde loopt.

Een nieuwe passie

Een nieuw ontdekte passie in mijn nieuwe keuken. Eigenlijk is deze wel ouder dan de keuken in ons vorige huis, maar om de één of andere reden vind ik ze veel praktischer en aangenamer om in te werken. Ik ben nooit graag in de keuken bezig geweest, maar nu ervaar ik plots de drang om dingetjes uit te proberen.
Ik blader ook met genoegen door verschillende kookboeken,
en heb De Kookbijbel van Piet Huysenthruyt al aangeschaft. De boeken van Jamie Oliver volgen.
Wat heb ik al klaar gespeeld? Een lekkere provençaalse maaltijdsoep waarvan ik het recept heb gevolgd uit de Novy-kookboek geleverd bij de combioven, een Ardens gebraad met Stroganoff, lekker witloof in de oven, en op dit moment staat er op het aanrecht een exotische cake met kokos af te koelen.
Voor mijn huisgenoten wens ik dat deze plotse opstoot van keukenprinsesbezigheden blijft duren; ze hebben er alle profijt bij want tot op heden bleven mijn prestaties op dit terrein beperkt tot het dagelijks (tweedagelijks) in elkaar flansen van de noodzakelijke warme maaltijd.

looplogboek

In de laatste 2 weken driemaal een poging tot lopen ondernomen, en driemaal moeten stoppen! Kan het met veel moeite amper 2 km uithouden en dan dwingt een zwaar trekkend gevoel in mijn rug tot opgeven. Ik ben bang dat dit weer de start is van een neerwaartse spiraal zoals ik in de 18 jaar dat ik al probeer om serieus te lopen al meermaals heb meegemaakt. Ik heb nooit constant mijn niveau kunnen houden, steeds waren er topperiodes en dalperiodes. Nu ga ik wel proberen om wat extra buikspieroefeningen te doen zodat mijn rug wat sterker is. Ik vrees een beetje dat ik anders weer op niveau 0 ga eindigen, met 10 kg extra en niet meer de moed om alweer van voor af aan te beginnen. Duimen maar. Geen goed begin voor een nieuw jaar.

nieuwe rijkdom in december

Aristoteles - Thomas van Aquino - Descartes - Hobbes - Spinoza - Leibniz - Hume- Kant (boeken uit de reeks: Kopstukken Filosofie)
De grote transformatie (Karen Armstrong)
Vlaamse Stijl (interieurboek van Weekend knack)
3000 jaar wereldpoëzie in 500 gedichten (bloemlezing samengesteld door Koen Stassijns)
Wrede schoonheid - Grondleggers van de moderne wereld (Peter Watson)
De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 250 verhalen (samengesteld door Joost Zwagerman)
muziek van Maire Brennan, I Muvrini, Värttinä

looplogboek

gelopen:

9.6 km
Drie dagen geleden had ik me voorgenomen mijn toertje van 10.5 km te doen, maar ik heb het met veel moeite amper 5 km volgehouden. Dit doe ik zelden of nooit, maar mijn rug speelde te erg op. Gelukkig ging het vandaag terug goed. Zalig gelopen.

looplogboek

gelopen:

10.5 km in 1'20''
Dat blijft maar dezelfde tijd; gaat echt niet vlugger. Gisteren even een tourtje meegelopen met H. Na 41 jaar en bijna 100 kg besloot hij dat het toch wel tijd werd voor een beetje sportiviteit. Dus een loopje van 5km uitgestippeld waarvan 2 km gelopen, en dan een beetje romantisch gewandeld in de maneschijn. Ongelooflijk wel hoe iemand die nooit loopt ineens zo'n vaart kan zetten. Ik kon hem niet bijhouden en het lopen in verhoogd tempo heeft me stramme spieren bezorgd, en dat maakte mijn lopen vandaag wel wat zwaarder dan normaal.

looplogboek

gelopen:

10.5 km in 1'20''

looplogboek

gelopen:

15.3 km in 2u
Ik moet een drinkbus aanschaffen; zo een afstand is niet te doen zonder te kunnen drinken.

looplogboek

gelopen:

14.4 km in 1'52''
Toch al een aardige afstand, maar waarom blijven die eerste 2-3 km zo vreselijk!? Ik heb dan altijd een twijfelmoment of het wel gaat lukken; mijn benen willen niet mee, mijn rug laat zich nog voelen, ik hijg al vanaf de eerste honderd meter. Het lijkt me toch dat dit moet gaan veranderen?

looplogboek

gelopen:

10.5 km in 1'20''

looplogboek

gelopen:

9.6 km in 1'16''

Ik begin aspiraties te krijgen om te trainen voor de 20km van Brussel!

Daken

De weg is breed en de sterren fonkelen en de adem van de nacht is zoet, En dit is de tijd waarin wanderlust zich meester moet maken van mijn voeten. Maar ik ben blij dat ik de weg en het sterrenlicht de rug kan toekeren, En de pracht van de openlucht te verlaten voor een verblijfplaats van mensen.

Ik heb nooit een vagebond gezien die echt hield van
zwerven
Alle hoeken van de wereld gezien en geen huis te
hebben:
De zwerver die gisternacht in je schuur sliep en
vertrok bij het krieken van de dag
Zal alleen maar zwerven tot hij een volgende
verblijfplaats vindt.

Een zigeuner slaapt in zijn wagen onder een huif;
Of hij gaat naar zijn tent wanneer het bedtijd is.
Dan zit hij in het gras op zijn gemak zolang de
zon hoog staat,
Maar wanneer het donker is wil hij een dak om
de lucht buiten te sluiten.

Wanneer je een zigeuner een zwerver noemt, denk
ik dat je hem tekortdoet,
Want hij gaat nooit zomaar op pad, maar neemt
zijn huis mee.
En de enige reden waarom een weg goed is, zoals
iedere zwerver weet,
Is juist vanwege de huizen, de huizen, de huizen
waarnaar hij leidt.

Ze zeggen dat het leven een snelweg is en de
kilometerpalen de jaren,
En nu en dan is er een tolhok waar jeje doorgang met tranen betaalt.
Het is een moeilijke weg en een steile weg en hij is
breed en ver,
Maar hij leidt uiteindelijk naar een gouden stad
waar gouden huizen staan.

(Joyce Kilmer)

voor: Dichters op dinsdag - thema: huis/house

looplogboek

gelopen:

9.6 km